10 najpopularniejszych fobii

  • Drukuj

Każdy z nas czegoś się boi: niektórzy lękają się zamkniętych pomieszczeń, inni pająków, jeszcze inni utraty kogoś bliskiego. Lęk jest jedną z tych emocji, które w mniejszym lub większym stopniu towarzyszą nam przez całe życie. Mniejsza jeżeli jest to typowy, drobny lęk. Gorzej jeżeli przybiera on formę fobii, a więc uporczywego lęku przed określonymi sytuacjami, zjawiskami lub przedmiotami, utrudniającego funkcjonowanie w społeczeństwie.

Pod koniec ubiegłego wieku w czasopiśmie „Behavior Research and Therapy" ukazały się wyniki badań wskazujące na to, że 26,5% kobiet i 12,4% mężczyzn cierpi na ciężką fobię. Co więcej kobiety znacznie częściej cierpią z powodu strachu przed zwierzętami i sytuacjami społecznymi. Dziś chcielibyśmy przedstawić wam najbardziej popularne fobie.

1. Arachnofobia.

Zapewne większość z was typowała Arachnofobię na zdobywcę pierwszego miejsca wśród popularnych fobii. Nic w tym dziwnego, skoro bardzo wielu ludzi cierpi z powodu strachu przed pająkami i innymi bezkręgowcami zbliżonymi do nich wyglądem. Wśród osób cierpiących w powodu arachnofobii jest bardzo dużo kobiet, być może znajdzie się tu nawet wasza przyjaciółka, dziewczyna lub żona. Naukowcy uważają, że strach przed pająkami ma podłoże w naszej przeszłości, kiedy ludzie nauczyli się, że jadowite zwierzęta należy omijać szerokim łukiem.

2. Ofidiofobia.

Skoro jesteśmy już przy jadowitych zwierzętach wzbudzających strach w człowieku, nie mogło tu zabraknąć węży. Ofidiofobia jest właśnie lękiem przed wężami. Słowo to pochodzi od greckiego słowa "Ophis" (ὄφις), które odnosi się do węży i "fobia" (φοβία) co oznacza strach. Strach ten może przybierać formę umiarkowaną, w której człowiek boi się węży tylko gdy spotka je w środowisku naturalnym, lub ciężką – kiedy człowiek boi się nawet węży pokazywanych w telewizji i na zdjęciach. Szacuje się, że około 1/3 dorosłych boi się węży.

3. Akrofobia.

Akrofobia, zwana potocznie lękiem wysokości, to jedna z tych fobii, które nie towarzyszą człowiekowi gdy ten ogląda zdjęcia, obrazy i wideo. Występuje tylko kiedy człowiek znajdzie się na wysokości. U jednych osób lęk wysokości jest na tyle dużych, że występuje już przy wchodzeniu na drabinę, inni muszą się znaleźć przynajmniej na wysokości kilku pięter. Naukowcy udowodnili, że strach przed wysokością jest już obecny u niemowląt, które niechętnie wchodziły na szklaną podłogę z widokiem na kilkumetrową przestrzeń pod nią.

4. Agorafobia.

Agorafobia to jeden z najbardziej irracjonalnych leków, objawiających się strachem przed przebywaniem na otwartej przestrzeni, która jest postrzegana jako nieprzyjemna i niebezpieczna. Ludzie z ta fobią mogą cierpieć na ataki paniki wywoływane przebywaniem na otwartych przestrzeniach i podróżowaniem pomiędzy dwoma punktami. W najcięższych przypadkach ludzie boją się wychodzić z własnego domu. Badania wykazały, że osoby w wieku 20-40 lat to grupa najbardziej narażona na rozwój agorafobii.

5. Kynofobia.

Kynofobia, czyli strach przed psami, to jedna z najbardziej rozpowszechnionych obaw dotyczących zwierząt i owadów. Ta fobia zazwyczaj pojawia się w dzieciństwie, kiedy człowiek był narażony na negatywne spotkanie z psem. W niektórych przypadkach nie jest nawet potrzebne negatywne doznanie z przeszłości, czasem wystarczy ostrzeżenie rodzica by dziecko wykształciło w sobie irracjonalny lęk przed psami, który może się nasilać wraz z dorastaniem. Na strachu przed psami bazowała powieść „Cujo" autorstwa Stephena Kinga.

6. Brontofobia.

Kolejna na liście najbardziej popularnych fobii jest brontofobia, czyli strach przed piorunami i grzmotami. Fobia ta jest najbardziej rozpowszechniona wśród dzieci. Osoby cierpiące z powodu brontofobii mogą podczas burzy dostać ataku paniki: będą sprawdzać czy wszystkie okna i drzwi są pozamykane, zakrywać uszy dłońmi a nawet chować się pod stół. W skrajnych przypadkach ludzie mogą mieć obsesję na punkcie pogody, ciągle sprawdzając czy zbliża się burza. Strach przed burzą ma zazwyczaj podłoże w dzieciństwie. Mógł go wywołać nawet piorun uderzający niedaleko domu dziecka.

7. Trypanofobia.

Trypanofobia to strach przed igłami, który według naukowców dotyka aż 10% ludzi. Dla wielu osób pójście do lekarza w celu szczepienia lub pobrania krwi to droga przez mękę. Dla niektórych strach przed igłami może być tak silny, jakby osoby te wybierały się na amputację a nie po zastrzyk. Strach przed igłami może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i omdlenie. W ciężkich przypadkach osoba cierpiąca na Trypanofobię będą unikać lekarzy i dentystów -  a to może mieć bardzo negatywne skutki dla zdrowia człowieka.

8. Awiofobia.

Awiofobia to strach przed lataniem. Ludzie cierpiący z powodu tej fobii boją się wejść do samolotu, helikoptera lub innego pojazdu powietrznego. Naukowcy szacują, że ta fobia może mieć bezpośredni związek z innymi fobiami, takimi jak: lek przed zamkniętymi pomieszczeniami, lęk przed wysokością oraz lek przed porwaniem. Chociaż osobą cierpiącym na awionofobię bardzo ciężko pomóc, warto mieć na uwadze, że lot samolotem jest najbezpieczniejszą forma podróżowania: dużo bezpieczniejszą od jazdy samochodem oraz pociągiem.

9. Mizofobia.

Mizofobia, zwana również bakteriofobią, to fobia objawiająca się lękiem przed zarazkami i zanieczyszczeniami. Osoby cierpiące na mizofobię czują wstręt podczas podawania dłoni na przywitanie, chwytania za klamkę, kopania w ogrodzie i wiele więcej. W najgorszych przypadkach objawia się kilkoma prysznicami dziennie, częstym myciem i dezynfekowaniem dłoni, unikaniem współdzielonej żywności i usług. Oczywiście lęk przed zarazkami i zanieczyszczeniami może prowadzić do izolacji społecznej a nawet obniżenia skuteczności układu odpornościowego.

10. Klaustrofobia.

Klaustrofobia to strach przed ciasnymi lub zamkniętymi pomieszczeniami. Szacuje się, że z powodu tej fobii cierpi jeden 5% ludzi. U ludzi cierpiących na klaustrofobie występuje strach przed przebywaniem w windzie, małych pokojach bez okien a czasem nawet strach przed zbyt ciasnymi ubraniami. Strach przed zamkniętymi pomieszczeniami ma najpewniej swoje źródło w młodości. Często występuje u osób dorosłych, które w dzieciństwie zostały zamknięte w małym pomieszczeniu: widzie, zatrzaśniętej szafie itp.